1e avond, 23-03-2025, op de slaapkamer, aan de tafel

19:15

Hallo allemaal en weer welkom bij een nieuw reisverhaal. Voor nu houd ik het kort aangezien het welkom heten over een kwartiertje om 19:30 begint. De reis naar het klooster verliep vlekkeloos. Ik wist nog precies (na 2 jaar) hoe ik vanuit de bushalte naar het klooster moest lopen. Nadat ik me had aangemeld en mijn kamer toegewezen kreeg, viel het me op dat de verdieping waarop ik deze drie dagen en twee nachten ga verblijven onbekend was voor mij terwijl ik al zes jaar in dit klooster kom. Wat blijkt nu, de verdieping waar ik zit (ik zit op de eerste verdieping) komt mij dus niet bekend voor omdat dat dus de verdieping was waar de paters sliepen. Ja verleden tijd... In mijn afwezigheid wist ik dat er één pater was overleden, dit had ik namelijk gelezen in een nieuwsbrief. Na enig doorvragen blijkt dus dat de tweede pater inmiddels ook is overleden en dat de derde (en tevens laatste pater) nog wel leeft op een respectabele leeftijd van maar liefst 93 jaar, maar die wilde niet meer alleen leven in het klooster dus is die vertrokken naar een verzorgingshuis waar de nonnen nu voor hem zorgen. Sterke binnenkomer wel.. Over binnenkomen gesproken, ik ga stoppen want het is tijd om de retraite binnen te stappen.

22:25

Kennisgemaakt met de groep en de sleutel van de kamer ontvangen. Na het bed te hebben opgemaakt, had ik (bovenstaand) geschreven en daarna zijn we gestart met het avondprogramma. Het was een fijne avond dat veel goeds voor de rest van de aankomende dagen beloofd. Verder heb ik besloten om deze retraite niet mee te doen met de vieringen omdat het belangrijk is (juist vanwege de super persoonlijke aard van deze retraite) om écht in de bubbel van de retraite te zitten en eigenlijk geen invloeden van buitenaf wenselijk zijn. Ik heb mijn eerste huiswerkopdracht voor op de kamer ontvangen en die ga ik nu maken. Daarna gauw slapen want om half acht gaat de wekker weer.

Raks