DAG 3: MILLINGEN AAN DE RIJN --> GROESBEEK, 20/04/2024, 16:10, BRASSERIE 'LE MONDE', 20 KM

Vanochtend warempel met een droge tent wakker geworden. Het zonnetje scheen zelfs! Ik heb snel op buienradar gekeken, er kwam wel weer een bui aan later op de ochtend dus ik had me gelijk maar aangekleed (in de tent uiteraard,  je wordt er echt super lenig van. Ik kan het iedereen aanraden ;) ) en de tent semi-droog ingepakt. Helaas wel een haring verloren bij het afbreken van de tent maar ach, dat is het ergste niet.

Nadat de tent was afgebroken (letterlijk), en mezelf klaar had gemaakt voor de dag in het toilet/douche-gebouw, vertrok ik naar Groesbeek. Het was een prachtige tocht die me door bospaden, bossen, akkers en het glooiende Limburgse landschap liet laveren. De tocht was soms wel weer lekker steil en weer ERG modderig. Op een gegeven moment werd ik letterlijk door een akker gestuurd waar de modder zich gewoon vastzoog aan mijn schoenen. Voeten die tenendiep verdwenen in de modder waren geen uitzondering. De grond was gewoon erg verzadigd door de vele regenval van de afgelopen tijd waardoor er gewoon veel grote modderpoelen ontstaan. 

Na die blubber werd het al gauw goedgemaakt door de zon die na twee dagen grijze lucht, zich erdoor liet breken terwijl ik letterlijk door een ere-haag liep van hagen aan beiden zijden langs me, naar het volgende Duitse dorp Zylphen liep. Vanuit Zylphen liep ik door bosgebied weer terug naar Nederland (Ik stak vandaag dus twee keer de grens over van Nederland naar Duitsland en weer terug vanuit Duitsland naar Nederland).

Het weer klaarde nu echt op en de zon begon echt lekker te schijnen. Heerlijk. Een verademing na die mega natte dag van gisteren (het was zo koud dat de kou echt nog wel een beetje in mijn lijf zat). Na een flink stuk gelopen te hebben ( en weer pittig) geklommen te hebben maakte ik een pitstop bij een pannenkoekenhuis voor een warme lunch. 

Na de lunch verder getrokken door het prachtige bos en over de akkers. Je kon nu echt wel zien dat ik richting het zuiden aan het lopen was want er waren prachtige, heuvelachtige vergezichten alom aanwezig.

Later zag  ik op de kaart dat de Canadese Militaire begraafplaats voor de gesneuvelde soldaten van de Tweede Wereldoorlog in Groesbeek was. Deze begraafplaats lag niet op de route, maar ik vond dat ik daarvoor wel móest omlopen. Dit is te belangrijk om niet te bezoeken.

Zodoende dus een bezoek gebracht aan de Canadese Militaire Begraafplaats te Groesbeek. Erg bijzonder om te zien. Het deed me zeker wat.

Nadat ik mezelf herpakt had, liep ik weer de route richting Groesbeek. Na 15 minuten kwam ik aan in het dorp, en nog 10 minuten later kwam ik aan op het (eerste) VODF-adres. Ik was natuurlijk veel te vroeg (het was 15:30, maar we hadden geen tijd afgesproken) gearriveerd, maar gelukkig kwam de gastheer nét aanrijden. Samen afgesproken dat ik om 17:00 uur terug kon komen. Ik stelde voor dat ik in de tussentijd wel de stad in zou gaan en ergens iets zou gaan eten. 'Wij begrijpen elkaar!' Kreeg ik als antwoord.